Σκύβει από πάνω μου, βάζει δύο από τα δάχτυλά του στη φλέβα του λαιμού μου. Πράγματι, είμαι νεκρός
Τόση ομίχλη είχε στ’ αλήθεια, ή ο χρόνος άφησε ίχνη αμείλικτα στην ασπρόμαυρη φωτογραφία;
Το πάτημα του διακόπτη είναι το αίτιο και το άναμμα της λάμπας είναι το αιτιατό
Οι γαλλικές πινελιές που θα διανθίσουν ανεξίτηλα τη δική σου ζωή θα έρθουν μια δεκαετία περίπου μετά: φοντάν, πτι φουρ, βουάλ ...
Δύο ποιήματα
Το έμαθα καλά, τα τελευταία χρόνια, / αυτός ο ίδιος χρόνος / που βιαστικά περνάει από αυτούς / τους νέους / χωρίς ποτέ να φτάνει
Είναι όλα γύρω τόσο αληθινά / τι ανάγκη έχω να παλεύω με σκιές;
Εσύ όμως, διαρκώς σε αυθυποβολή, στην πιο βαρύνουσα εξουσιαστική μορφή
Το πρώτο πράγμα που έκανα μόλις τον έδιωξα αυτή τη φορά από το σπίτι ήταν να ξεκρεμάσω τις λευκές κουρτίνες
Ένα μάτσο αγριολούλουδα βρίσκει κατάστηθα το πέτο του επιστάτη στο «American Gothic»
Θα ήθελα να μπορείς να διακρίνεις αυτό που χρειάζεσαι
Στους γκρεμούς της Πλάκας και στα κατσάβραχα των γύρω ακτών κρύβονταν ξενομερίτες φυγόδικοι και κατατρεγμένοι από όλη τη χώρα
Τα γράμματα αποδρούν απ´ τον σκελετό τους αναπνέουν όπως οι αρχαίοι οργανισμοί, όπως οι μύκητες στους αόρατους πόρους
Τον κοίταζε λουσμένο στο φως του απορροφητήρα και καθόταν με το κουστούμι της δουλειάς πάνω από την κρεμμυδίλα
Κάτι μου λέει πως το κλειδί μάς είναι άχρηστο, ο χρόνος κατήργησε την κλειδωνιά
τεχνοσκιές περιπλανώνται στις άνυδρες κοιλάδες του νου χαράζουν τη σκέψη
Μια συγγραφέας από τον Ισημερινό σε μετάφραση ΗΛΕΚΤΡΑΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ
Μια Ισπανίδα ποιήτρια σε μετάφραση ΘΟΔΩΡΟΥ ΤΣΙΡΙΓΩΤΗ
Ένας σύγχρονος Ρουμάνος ποιητής
Ένας σύγχρονος Τούρκος ποιητής σε μετάφραση ΤΖΕΝΗΣ ΚΑΡΑΒΙΤΗ
Το βότσαλο θεραπείας των ρω, στον έρωτα για τους πολίτες μιας πόλης με ενσυναίσθηση
(Το παράδειγμα της ταινίας του Όρσον Oυελς)
Ένας σύνδεσμος για μια διαφορετική ανάγνωση του μυθιστορήματος της ΓΙΟΚΟ ΟΓΚΑΟΥΑ «Η αστυνομία της μνήμης»
Για το συνθετικό ποίημα του ΤΑΣΟΥ ΦΑΛΚΟΥ - ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗ «Οι Λύκοι»
Για το βιβλίο του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΟΣΜΑΤΟΠΟΥΛΟΥ «Ο πιο σύντομος δρόμος»
Για το βιβλίο της ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ ΠΙΤΙΔΟΥ «Ό,τι μένει»
Για το βιβλίο της ΜΥΡΙΑΜ ΓΚΟΥΡΜΠΑ, «Κακιά»
Για το βιβλίο «Aναπάντητες» του ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΙΣΑΡΙΔΗ
Για το βιβλίο του ΜΙΧΑΗΛ Θ. ΡΑΣΣΙΑ, «John Nash, Όταν μοιραστήκαμε την ίδια κιμωλία»
Για την ποιητική συλλογή της Έντιτ Σέντεργκραν «Θρίαμβος να υπάρχεις»
«Συγγραφείς που κάποτε διέσχισαν τον χάρτη της ελληνικής λογοτεχνίας»
«Τα πράγματα και η απώλειά τους» κλείνουν αισίως πέντε! έτη!
θυμάμαι εκείνον τον χάρτη της γεωγραφίας / κρεμασμένο δίπλα στον μαυροπίνακα
Επιστολή του ΡΕΪΜΟΝΤ ΤΣΑΝΤΛΕΡ στον δημοσιογράφο Τσαρλς Μόρτον
Άγγλοι, Αμερικανοί, Γάλλοι, Ιταλοί, Ρώσοι και Έλληνες ποιητές σε ιστορικές ηχογραφήσεις
Φιλολογικές και ιστορικές θεωρήσεις
Η ποίηση δεν έχει όρια όσο η στενότητα του ανθρώπου είναι δεδομένη
Μια συνομιλία με τους ΑΝΤΩΝΗ ΦΩΣΤΙΕΡΗ και ΓΙΑΝΝΗ ΨΥΧΟΠΑΙΔΗ για τη σχέση ποίησης και ζωγραφικής υπό το πρίσμα της ελληνικότητας
Πρωτογενές υλικό από την πρώιμη περίοδο του ποιητή.
Προς το παρόν χαμένος στον λαβύρινθο / φοράω μια στολή του Αστερίωνα / το εκκρεμές της νύχτας ικετεύοντας να ξημερώσει
Άδειασα τη βάρκα / απ’ τα ίχνη μου / κι άφησα μόνο / τα δικά σου
Στο πάρκο φέρανε τίγρεις. Μόνο ρίγες. Καθόλου δέρμα. Τη μέρα δεν φαίνονται. Το βράδυ κάτω απ' το φως οι ρίγες φωσφορίζουν.
Είναι μια ιεροτελεστία· οι βίδρες με τραβολογούν και με αγκαλιάζουν· λίγο ακόμα και θα βρω τη λύτρωσή μου