Δεν ήταν άνθρωποι καλυμμένοι. Ήταν άνθρωποι υφασμάτινοι. Όταν πέθαιναν, έμεναν μόνο κλωστές
Το μουλιασμένο νεράντζι χάνει έτσι τον μοναδικό θεατή του. Σε λίγες ώρες θα ‘χει χαθεί κι αυτό
Τις νύχτες γράφουν την αυτοβιογραφία όλων μας / την κλείνουν σε φακέλους / και τους παραδίδουν στο νεογέννητο γκιώνη την αυγή
Δύο ποιήματα
Η Μαρία βγαλμένη από άλλη δεκαετία: χρυσαφένια κυματιστά μαλλιά, παστέλ φούστα και 1.85 ύψος που δεν χρειάζεται ενισχύσεις
Από εδώ ξεκινούν / τα αληθινά ταξίδια
Καθόμαστε και περιμένουμε την Ανάσταση (και πριν απ’ αυτή τον Θάνατο)
Αφού στο είχε προείπει η Λιάνα, «γιατί ο Έρωτας έχει φτερά;»
Μη μου ζητήσεις ποιήματα / για πόλεις / που δε φεύγουν // Ποτέ / καμία τους δεν έμεινε―/ όχι πιότερο από λίγα χρόνια
Σαν άκουσα την ιστορία αυτής της σχεδόν μαγικής κατασκευής σάστισα
Κάποιοι ισχυρίζονται πως, καθώς πέφτει η νύχτα στις κορυφογραμμές, ο άνεμος μεταφέρει ένα μοναχικό τραγούδι...
Να μη λερώσει ο οίκτος το καλοσιδερωμένο πουκάμισο. Να μη ξεγυμνώσει η παρουσία του την κενότητα και τη ματαιοδοξία
Ένας σπουδαίος Ισπανός ποιητής σε μετάφραση ΑΝΤΙΓΟΝΗΣ ΚΑΤΣΑΔΗΜΑ
Ένας σύγχρονος Αργεντινός συγγραφέας σε μετάφραση ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΑΡΒΑΝΙΤΗ
Τρία επιγράμματα του 6ου αιώνα σε μετάφραση ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΧΡΥΣΟΓΕΛΟΥ
Δύο διαρκώς «επίκαιρα» ποιήματα σε μετάφραση ΜΑΡΙΝΑΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ
Για το ομότιτλο βιβλίο του COLM TÓIBÍN
Για την ομότιτλη ποιητική συλλογή της ΕΙΡΗΝΗΣ ΑΣΗΜΕΝΙΟΥ
Για το βιβλίο της ΑΚΡΙΒΗΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗ «Ακόμα κρύβομαι»
Για το βιβλίο «Οι γυναίκες της Κοπεγχάγης»
Για το ομότιτλο βιβλίο του ΘΟΔΩΡΗ ΧΙΩΤΗ
Για το βιβλίο «Ρunctum» της ΜΑΡΙΑΣ ΚΑΝΤ
Για τη συλλογή «Άδυτο Αγίων» του ΘΟΔΩΡΟΥ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ
Για το ομότιτλο βιβλίο του ΘΟΔΩΡΗ ΤΣΟΜΙΔΗ
Παίρνουμε λοιπόν τον ηλεκτρικό απ’ την Ομόνοια και καθόμαστε...
Με τον μεταφραστή του ΚΑΒΑΦΗ στα Καταλανικά ΕΟΥΖΕΜΠΙ ΑΓΙΕΝΣΑ
Επιστολή του Ε. Μπ. ΟΥΑΪΤ προς τον κ. Άνταμς
Τρεις Ελληνίδες ποιήτριες: ΕΛΕΝΗ ΒΑΚΑΛΟ, ΖΩΗ ΚΑΡΕΛΛΗ, ΡΙΤΑ ΜΠΟΥΜΗ-ΠΑΠΠΑ
Ανάδειξη της σύνδεσης θεωρίας του ριζώματος των Deleuze & Guattari με την τέχνη ως αισθητική, καλλιτεχνική και κοινωνική διεργασία
Εάν υπάρχει πνευματική πορεία αυτή είναι προ πολλού επιταγμένη στην καθολικότητα του προβλήματός της
...«Το τέλος του έργου το συζήτησα κάπως πιο διεξοδικά με τον συγγραφέα ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΟΥΡΟΥΛΗ...»
[ Ανεμοδαρμένοι ... γύψοι ]
Πρέπει να έχεις ένα πάθος σε όλη τη ζωή σου σκέπτομαι. Και να κάνεις χιλιόμετρα πολλά γι' αυτό
«Τα πουλιά συνεχίζουν τη ζωή τους», σκέφτηκα, «όπου κι αν βρίσκομαι όταν τα κοιτάζω»
« Σε νησί ήρθα; Νησί είναι η Ελλάδα;», ρώτησε με αγωνία να μάθει ο γάτος από την Περσία, νιαουρίζοντας νευριασμένος