Ξύπνησα πριν απ’ το φως. / Το σπίτι κρατούσε ακόμη τη νύχτα του
Ο καθρέφτης έδειχνε ένα πρόσωπο ταλαιπωρημένο, με μαύρους κύκλους
να με θυμάσαι είπα / και χώρισα τον κόσμο σε μικρά / ίσα τετράγωνα
Εγώ είμαι απ’ τους τυχερούς / Υπήρξα θάλασσα / πριν γίνω έρημος / Όποιο κοχύλι κι αν ρωτήσετε / με θυμάται
Μια πικρή ελεγεία της νιότης που χάνεται— λίγο πριν σωριαστούνε στη γη τ’ αδειανά τους πουκάμισα
Ένα εκτενές αφήγημα
H γυναίκα αυτή πενθούσε / όταν έχανε κάτι που είχε, / κρυστάλλινα ελάφια τότε ξεπηδούσαν / απ’ τα δάση των ματιών
Στο τσακ πρόλαβε να δρασκελίσει στ’ αριστερά, για να την αποφύγει
Αλλά ακόμη πιο μεγάλο αίνιγμα, ήταν να διαχωρίσω τις μελιτζάνες παπουτσάκι, που απεχθανόμουν, από τα παπουτσάκια που φορούσα
Γυρνά ατέρμονα ο κόσμος / γύρω απ’ την απουσία του / σε διαρκή ναυτία / μιας αναρρόφησης / του παλαιού του βάθους
Η μνήμη όμως επιμένει: κολυμπάμε στο ασύλητο νερό / στον επόμενο ουρανό
«Μικρό πουλί, πού πας στα ξένα;»
Υπάρχει ένα αναλόγιο σε κάποια δωμάτια / που στέκεται και σκονίζεται / και αναλογίζεται ...
Σε καιρούς νηνεμίας χάσκουνε οι ανεμόμυλοι / θέλουν σφοδρούς αέρηδες οι φτερωτές
Γράμματα πια δε γράφει. / Σε ποιον να πει για το χθεσινό σύννεφο / από το δειλινό χρυσωμένο / πεφωτισμένο;
Η κίνησή τους / φωτόνια με διαρκή αλλαγή κατεύθυνσης
Κι εσύ δένεις μπαλόνια στα μπαλκόνια. Στολίζοντας τη φυλακή γίνεται καταφύγιο, λες
Μια Μεξικανή ποιήτρια σε συλλογική μετάφραση
Μια σύγχρονη ποιήτρια από την Σιγκαπούρη σε απόδοση Β. ΠΑΠΑΔΙΟΧΟΥ
Ένας Βασκος ποιητής σε μετάφραση ΑΝΤΙΓΟΝΗΣ ΚΑΤΣΑΔΗΜΑ
Δύο ποιήματα σε μετάφραση ΝΙΚΟΥ ΚΩΣΤΑΓΙΟΛΑ
Για το βιβλίο «Εγώ;» του ΠΕΤΕΡ ΦΛΑΜ
Για το βιβλίο της ΑΜΑΝΤΑΣ ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΥ «Το μακρύ ταξίδι της μιας μέσα στην άλλη»,
Για το ομότιτλο βιβλίο του ΛΑΖΛΟ ΚΡΑΖΝΑΧΟΡΚΑΪ
Για το ομότιτλο βιβλίο της ΕΛΕΝΗΣ ΑΡΤΕΜΙΟΥ ΦΩΤΙΑΔΟΥ
Για το βιβλίο του ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΧΑΡΙΤΟΥ «Γράμματα στην Παναγία»
Για το βιβλίο του ΙΣΙΔΩΡΟΥ ΖΟΥΡΓΟΥ «Τα χάλκινα κατώφλια»
ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ, «Άπαντα, τόμος 21: Μελέτες και άρθρα (1891-1895)»
Για το βιβλίο του ΝΙΚΟΥ ΜΥΛΟΠΟΥΛΟΥ «Στων μηρών τις παλιές προφητείες»
Για το βιβλίο του ΜΙΣΕΛ ΦΑΪΣ «Μεσοτοιχίες. Αθέατοι συγκάτοικοι»
Α΄μέρος: Βρισκόμαστε στις παρυφές του Ζεν
Για τον ΔΗΜΟΣΘΕΝΗ ΑΓΡΑΦΙΩΤΗ
Το πρώτο βράδυ που ξεκίνησα να διαβάζω το βιβλίο δεν μπορούσα να το αφήσω. Κι όταν τελικά το άφησα, δεν μπορούσα να κοιμηθώ
Λεξικό της μεταανθρώπινης εμπειρίας: Σπαραγματοτροπία / Ανθρωποσκιά / Δεδομενόμορφο
Επιστολή του ΤΣΑΡΛΣ («Σνούπι») ΣΟΥΛΤΣ στον Τζόελ Λίπτον
Η Αμερικανίδα Marianne Moore, η Γαλλίδα Colette, η Βρετανή Edith Sitwell και η Ελληνίδα Μελισσάνθη
Μελέτη για δύο παραστάσεις
Σκέψεις για μια ισορροπία τρόμου
Όσο κάποιος προτείνει αυτό που αποκαθιστά δεν έχει ιδέα τι σημαίνει μαρτύριο
Γιατί η Μαρίνα ήταν κατά βάθος βιβλιοκριτικός;
Μέρες που άλλες κουτσαίνουν κι άλλες σέρνονται και χρόνια που περνούν ωσότου πάρεις δυο ανάσες
Έβαλε με προσοχή το κατάλευκο ψάρι σε ένα μεγάλο ζωγραφιστό πήλινο δοχείο και το μετέφερε στον τάφο του πατέρα του