Το τελευταίο κείμενο που έστειλε ο συγγραφέας στον «Χάρτη»
Έτσι δημιουργήθηκε το πρόσωπό μου: μια σύνθεση γεωμετρίας όπου η οικογένειά μου τ’ άφησε όλα στην τύχη
Σε κάθε στάλα μύριζε θεομηνία...
Εσύ συνέχισε να πιστεύεις / πως / δεν είναι όλοι οι πόλεμοι εμφύλιοι ;
Επτά μικρο-διηγήματα
Είναι ο κυρ Στέφανος ο συντοπίτης ή ο Στέφ ο σίριαλ κιλερ;
Κάθε πρωί / με βρίσκει η μνήμη / σαν ζώο που ξέρει τη μυρωδιά μου / και δεν ξεγελιέται
Δεν αναρωτηθήκαμε / τι γύρευε το λεωφορείο εδώ πέρα. / Αργότερα αρχίσαμε να υποψιαζόμαστε ότι / ίσως και να 'χαμε πεθάνει.
Μπλε το πρώτο βήμα πριν το χάος / μετά το άπειρο / αφήνομαι στην ομορφιά του
Πέρα απ΄το σώμα μου κατοικώ συχνά. / Δαμάζω την εικόνα μου με κατασκευασμένα θέλγητρα
Η μήτρα του τυχαίου, αέναα γεννά / πρότυπα ταλαντώσεων που αφανίζονται
Μαθημένη, / ρίχνει τα ζάρια του καιρού, / ν’ αλλάξει / ο Γαλαξίας / προσδοκά, / σε ροή ευχών
Τι μπορεί να σημαίνει να γεννηθείς πλάι στη θάλασσα;
Ένα είναι βέβαιο. Οι τεκτονικές σου πλάκες τραβάνε προς το θέρος
Έκανα όπισθεν, χωρίς να γυρίσω, κι έμεινα στα μεγάλα γράμματα KIKI και στην θελκτική πρωταγωνίστρια του εξωφύλλου
Όμως καμιά φορά έρχεται μια βροχούλα ή μια καταιγίδα, το μολύβι σβήνει κι ο κύκλος χάνεται. Αλίμονο σ’ αυτούς που δεν προφτάσανε
Οι λέξεις που πετούσαν στον κρύο αέρα αποτελούσαν τα κομμάτια μιας πανοπλίας που τον κρατούσε με το βάρος της σε εγρήγορση
Δέχτηκε ταπεινά τα συγχαρητήρια και προχώρησε στο νέο του γραφείο
Ένας σύγχρονος Ισπανός ποιητής από το Εργαστήριο Λογοτεχνικής Μετάφρασης του ΑΠΘ
Μια Δανή ποιήτρια σε μετάφραση του ΣΩΤΗΡΗ ΣΟΥΛΙΩΤΗ
Ένας Γερμανός ποιητής του περασμένου αιώνα, σε μετάφραση ΚΩΣΤΑ ΜΑΝΤΖΑΚΟΥ
Μια Αμερικανίδα ποιήτρια σε μετάφραση ΙΑΣΟΝΑ ΜΙΚΡΩΝΗ
Το εμβληματικό ποίημα σε μετάφραση και σχολιασμό της ΛΕΝΙΑΣ ΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΥ
Μερικά πράγματα ειπωμένα απλά
Η καβαφική εκδοχή της ελευθερωμένης φόρμας διαφέρει αισθητά από αυτή των άλλων ποιητών
Εάν θεωρηθεί «αποδεκτή» η χρήση της ΤΝ τόσο στη ποίηση όσο και στο πανεπιστήμιο, τι μέλλει γενέσθαι;
Για την «Ηλιοτυπία» της ΜΑΡΙΝΑΣ ΜΙΧΑΗΛ ΧΡΗΣΤΑΚΗ
Για το μυθιστόρημα «Καιρός των κρυστάλλων» της ΕΛΕΝΗΣ ΣΤΕΛΛΑΤΟΥ
Για τη συλλογή διηγημάτων «Το αντίθετο του εκλεκτού» του ΝΙΚΟΛΑ ΠΕΡΔΙΚΑΡΗ
Για το βιβλίο του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΕΡΑΣΙΔΗ «Ασωτία»
Για την ποιητική συλλογή «Λάμια» της ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΚΩΤΟΥΛΑ
Για το βιβλίο «Ουρές» του ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΣΧΟΥ
Για τις «Περιπλανήσεις στο Λονδίνο» της ΒΙΡΤΖΙΝΙΑ ΓΟΥΛΦ
Για την ποιητική συλλογή της ΜΑΡΙΑΣ ΣΦΗΚΑ, «Vita mirabilis»
Για το βιβλίο της ΜΑΡΙΑΣ ΕΜ. ΜΑΡΑΓΚΟΥΔΑΚΗ Μαρία «Κομμένη ταυτότητα»
Μια προσέγγιση της ποιητικής σύνθεσης «Τις νύχτες ονειρεύομαι συντέλειες» του ΓΙΑΝΝΗ ΑΝΤΙΟΧΟΥ
«Οι “περιπέτειες“ της σκέψης των χαρακτήρων του αποτελούν σταθερά μέρος της μεθόδου γραφής του»
Για την ποιητική συλλογή του ΓΙΩΡΓΟΥ ΓΩΤΗ «Μικρές αγγελίες»
«Τα πράγματα και η απώλειά τους»
Προς αναγνώριση της κένωσης της υποκειμενικότητας και ουσιοκρατίας στην ποίηση του Charles Baudelaire
Ο ερευνητής τού έργου του πρέπει ή να διαθέτει τον πλουραλισμό του
Το πως η ποίηση είναι αιωνίως μειωτέα, σημαίνει πως η αυτο-εξαπάτηση είναι μια απ’ τις διαχρονικότερες αξίες
χτίζει το ποίημα διαφορετικά, το ποστάρει και του φοδράρει εκείνη τη στιγμή αυτή την τάση, την τόσο ενσώματη παρά τις οθόνες...
Στα μαυριτάνικα κιόσκια της πλατείας / άσπρα μύγδαλα αλατισμένα / φύκια, μενεξέδες, βότσαλα / ένας κόκορας λαλεί...
Στην άκρη ενός διαμελισμένου πλανήτη / στεκόταν ένας μαέστρος χωρίς πρόσωπο,/ κρατώντας μπαγκέτα από κάρβουνο
Κάποιος την έβαλε στην άκρη του δρόμου, ίσως αυτός που την πάτησε με το αυτοκίνητο