Μένω να υφαίνω στον αργαλειό / Πάντα η ίδια σκηνή, η ίδια ραψωδία
Στο καφενείο, οι γέροι με τη φλόγα έχουν φύγει
Το παιχνίδι ήταν ένα λούτρινο σύννεφο που το πάταγες και έπαιζε ήχους του δάσους και τραγούδια και τέτοια
Γελά γιατί με τους καπνούς έχει κάνει συμφωνία να πνίξουν το σπίτι ελεύθερα
Ο ήλιος τον τυφλώνει κι ας είναι ακόμα πρωί. Βάζει το χέρι αντήλιο και χαζεύει την απλωμένη μπουγάδα
Περαστικοί. Η γειτόνισσα που κρατούσε από το χέρι ένα παιδί με κόκκινο μπαλόνι. Ένας σκύλος που κουνούσε την ουρά του χωρίς λόγο
και μυρίζει σκουριά σαν της δόξας τη φθαρμένη εξουσία που στέκει φυτεμένη ρηχά σε μιας όχθης σαθρής την κινούμενη άμμο
Ήθελε προσοχή όμως, τα ρέματα όλο και φούντωναν
το μυαλό της / κολλημένο στου παρελθόντος μια περιοχή, μιαν ιδέα: / υπερασπίζεται τη δική της, ιδιωτική, Κριμαία
Κοντοστεκόμουν λίγο στο άκουσμα της τελευταίας φράσης κι ύστερα θύμωνα κι άρχιζε ένας τρικούβερτος καυγάς
Φοράει τριγωνικό μαντήλι στα μαλλιά. Η άκρη του τεντώνεται στον αέρα σαν εμπριμέ ανεμοδείκτης
Η διαμαντοκοτρόνα της Κοινοπολιτείας / Η ελαφρόπετρα του Μαγκρίτ / Η πέτρα με τον σκορπιό από κάτω / H πέτρα άγρυπνο κώμα
Γυρεύουμε και την κόρη μας εκ Καρυών, / σπάραγμα Ερεχθείου, που / αλλού είναι το σώμα της κι / αλλού χτυπά η καρδιά της
Δύο ποιήματα
Κι ενώ η μητέρα της μέσα στην αγωνία της, ήταν έτοιμη να καλέσει την αστυνομία, ο Πίτερ αναφώνησε: «Η Μπλανς έγινε κάκτος!»
Κοιτάζει σ’ ένα βιβλίο αυτή την εικόνα. Είναι το πρόσωπό της καθώς παίρνει μια αναλλοίωτη μορφή και στέκεται στο χρόνο
Εγώ είμαι η νύχτα που δεν εξημερώθηκε
Μια Αμερικανίδα ποιήτρια σε μετάφραση ΖΩΓΡΑΦΙΑΣ ΚΕΦΑΛΟΠΟΥΛΟΥ
Δύο κείμενα από την Αργεντινή σε μετάφραση ΝΑΝΣΥΣ ΑΓΓΕΛΗ
Ένας Αμερικανός ποιητής σε μετάφραση ΠΕΤΡΟΥ ΖΕΡΒΟΥ
Ο Άγγλος ποιητής σε μετάφραση του ΒΑΓΓΕΛΗ ΠΑΠΑΔΙΟΧΟΥ
«Κι όλα τα κακά σκορπά...» Τι σκέφτομαι και τι φοβάμαι πριν να κοιμηθώ, αφού κανένας δε σταυρώνει πια το μαξιλάρι μου
Για το όνειρο της ΣΑΡΑΣ ΚΟΦΜÁΝ
ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΤΡΟΜΟΥ: Ξύπνησα φρεσκοξυρισμένος.
Μία σύνθετη βιβλιοθήκη...
Για το βιβλίο της ΜΑΡΙΑΣ ΚΟΥΤΣΟΥΝΑ «Το παλτό ― 13 παράδοξες ιστορίες»
Για το βιβλίο του ΣΤΑΥΡΟΥ ΖΑΦΕΙΡΙΟΥ «Επειδή έτσι γίνεται»
Για το ομότιτλο βιβλίο του ΒΑΓΓΕΛΗ ΤΑΣΙΟΠΟΥΛΟΥ
Για το βιβλίο της ΑΡΙΣΤΟΥΛΑΣ ΔΑΛΛΗ «Οι κόρες της Δήμητρας»
Για την στην ποιητική συλλογή της ΛΙΑΝΑΣ ΣΑΚΕΛΛΙΟΥ «Στον πρώτο παράδεισο»
Για το βιβλίο του ΝΙΚΟΥ Ι. ΤΖΩΡΤΖΗ, «Αστοχία υλικού. Αναψηλάφηση, Γ΄»
Για το βιβλίο της ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΤΣΟΥΚΑΛΟΧΩΡΙΤΗ «Χαρτογράφηση»
Για το «Ποδήλατο με αερόσακο» του ΓΙΑΝΝΗ ΞΕΣΤΕΡΝΟΥ
Παρανοήσεις σχετικά με τη φύση της κινεζικής γραφής
«Tα βιβλία είναι το μοναδικό μέρος στον κόσμο, όπου μπορούν να συνυπάρχουν τα πράγματα και η απώλειά τους»
Γιάννης Δάλλας, «Καισαριανή» (για τον Χρήστο Μπράβο) ― Γ. Χ. Θεοχάρης, «Εξόδιον» για τον Μιχάλη Γκανά
Η πολιτική των ταυτοτήτων συνδέεται και με τη θεωρία των προνομίων
Σώμα, βλασφημία και γοτθική μνήμη στο έργο του ΓΙΩΡΓΟΥ ΑΛΙΣΑΝΟΓΛΟΥ
Το έργο του καταλαμβάνει προεξάρχουσα θέση, εκπροσωπώντας τη βασική επιτομή ενός φιλοσοφικο-λογοτεχνικού μωσαϊκού ...
Διατίθεται και σε άλλα χρώματα
Σαν ηλεκτρικό δέντρο η ζέστη διακλαδίστηκε σε όλο του το σώμα...