Κάποιος την έβαλε στην άκρη του δρόμου, ίσως αυτός που την πάτησε με το αυτοκίνητο
Στην άκρη ενός διαμελισμένου πλανήτη / στεκόταν ένας μαέστρος χωρίς πρόσωπο,/ κρατώντας μπαγκέτα από κάρβουνο
Στα μαυριτάνικα κιόσκια της πλατείας / άσπρα μύγδαλα αλατισμένα / φύκια, μενεξέδες, βότσαλα / ένας κόκορας λαλεί...
Αν φυλάκιζες ένα πουλί, θα το πέταγες στην πόλη με τα μνημεία, και θα του 'λεγες: «βρες την Ακρόπολη», «πιες τα τσίπουρα»
Δεν με άγγιξε ποτέ, με διαπέρασε σαν βέλος μέσα στη νύχτα
Σαν ηλεκτρικό δέντρο η ζέστη διακλαδίστηκε σε όλο του το σώμα...
Διατίθεται και σε άλλα χρώματα
Είναι μια ιεροτελεστία· οι βίδρες με τραβολογούν και με αγκαλιάζουν· λίγο ακόμα και θα βρω τη λύτρωσή μου
Προς το παρόν χαμένος στον λαβύρινθο / φοράω μια στολή του Αστερίωνα / το εκκρεμές της νύχτας ικετεύοντας να ξημερώσει
Άδειασα τη βάρκα / απ’ τα ίχνη μου / κι άφησα μόνο / τα δικά σου
Στο πάρκο φέρανε τίγρεις. Μόνο ρίγες. Καθόλου δέρμα. Τη μέρα δεν φαίνονται. Το βράδυ κάτω απ' το φως οι ρίγες φωσφορίζουν.
Μετάφραση ΗΡΩ ΤΣΑΡΝΑ
